The rhythm of the waves – Het ritme van de golven

The rhythm of the waves veats a kind of time, it is not clock or calendar time. It has no urgency. It happens to be timeless time. I know that I am listening to a rhythm which has been just the same for millions of years, and it takes me out of a world of relentlessly ticking clocks. Clocks for some reason or other always seem to be marching, and, as with armless marching is never to anything but doom. But in the motion of waves there is no marching rhythm. It harmonizes with our very breathing. It does not count our days. Its pulse is not in the stingy spirit of measuring, of marking out how much still remains. It is the breathing of eternity, like the God Brahma of Indian mythology inhaling and exhaling, manifesting and dissolving the worlds, forever, Alan W. Watts, 2011

I don’t know why this has to be read right now, but I feel why I am reading this. Lonely I felt the last couple of days, sleeping in a tank-station close to Ljubljana, now being in a beautiful place next to a river with a table-tennis table and lots of greenery around. I am sitting upon the foot of a broken old bridge. Short after the split up of Yugoslavia the river broke out of its normal path and the whole bridge came down and broke into the water. Now the river is streaming over the old bricks where some metal pins are sticking out. It is the local place where the young and old people of the city – hang out together and allowed us to have a small pre-hitchgathering. Quite a surrealistic place with this bridge. I choose to have a short central European/Balkan hitchhike since my right knee hurts again to much to cycle. I think I have to change the distance for my legs on the bike so I have to push less and pull more. ‘Regentropfen’ from Chopin plays on the background while I am writing this. I just danced my ass of for more than an hour on ‘faithless’ music that came out of the small speakers of my laptop. I picked sweet fruit from the trees around. I felt lonely alone when the last people left. Now I feel alone in peace with watching clouds that cover the mountains on the left of me and the world that slowly falls asleep. The fresh green colours of the trees change slowly into dark contours. The insects are making sounds to prepare themselves for the night with here and there a lonely bird. I am going, put my phone on to see if I got texts from beautiful people and then hopefully fall asleep with the rest of Slovenia. Tomorrow I’ll hope to head for Vienna to reload my food storage in the rich dumpsters and the day after visiting  a second pre-hitchgathering close to Prague with – I call them my second family. Did I say that I was lonely? Love

14 thoughts on “The rhythm of the waves – Het ritme van de golven”

  1. Ik dacht, Ik ben dichtbij! zit hier nu ook in
    voormalig Joegoslavië, Marcedonie. Maar als ik op de kaart kijk is het wel 12 uur rijden en zou ik je precies halverwege mijn terugreis naar Nederland tegenkomen als je daar dan zou blijven, wat je niet van plan bent 🙃 Maar door dit te lezen was ik ook even dichtbij 🙂 t lijkt me tof je weer eens in levende lijve te zien!

    1. Hey Gretsie! ik zit nu in Servie op een hitchgathering dus je zou me heel goed tegen kunnen komen als je nu nog terug moet rijden. Stuur me even een email als je nog in Yugoslavie bent ok?

      1. Ey Rein, ik was met het meest vervuilende vervoermiddel.. het vliegtuig.. shame. Het gaat me steeds meer tegenstaan om het vliegtuig te nemen. In Marcedonia wel rondgelift. Prachtige mensen ontmoet 🙂 Het is een mooi land en onwijs vriendelijke mensen. Ik weet je emailadres niet, dus k kan je geen email sturen, je kunt mij wel iets sturen als je wil, dan weet ik hm: gretske.doornebal@gmail.com

  2. Heey daar alleen, oowooowooowoo, 1 dag alleen, met de diertjes om je heeheen..

    Als je reist, ben je eenzaam, in je uppie, op de heide,

    je bouwt een nestje voor de nahacht,
    zingt een liedje met al die krahacht
    creeer maar raak, wat je voehoelt
    en laat je leiden door je doehoel

    Als je je reist, ben je eenzaam, in je uppie, op de heide

    PS: Kijk ook even op deze calender voor de maand augustus. In Tsjechie en Oostenrijk zijn er gatherings voor peacefull persie’s like you.

    1. Wauw, wat een mooi gedichtje! En wat leuk om van je te horen. Kom je naar de rainbow in Albanie? Ik ben aan het denken om die te bezoeken op mijn weg door joegoslavie! Ik check de kalender uit! Liefde,

      1. Hm, ja dat klinkt als een welkome uitnodiging! Zit ook te broeden in bulgaije op mooie plannen om te verwezenlijken met mijn goddelijke wederhelft, maar een tripje naar Albanie om ‘thuis te komen’ is ook zeker en vast een zalige gedachte. Hoog je op de houte ouwe sjouwerpower

        1. Goed, laat maar weten. Ben nu op de grens van Kosovo met Macedonia, morgen naar Skopje/Ohrid en dan in twee dagen richting Albanie:)

  3. Mooi, dat stuk over het verloop van de tijd. Leuk om af en toe iets van je te lezen, Rein!

    Groet Rick.

    1. En super dat jij nog altijd meeleest Rick, leuk om je reactie te lezen. Hoe gaat het daar in Hilversum?

  4. Hee kerel hoe gaat het ermee?
    Waar ergens ben je nu?
    Kon je link niet meer vinden Haha met moeite heb ik je weten te vinden.
    Hadden een gezellige rit naar Servië toe met zen 3en.
    Groetjes de gebroeders Arman en Artjom. 😁

    1. Ha Arman en Artjom, wat tof dat jullie me toch gevonden hebben! Hoe heb je dat gedaan?
      Hoe was de tijd met jullie familie in Servie? Ik ben inmiddels naar Griekenland, ga snel weer omhoog liften richting Albanie, Montenegro, Bosnie en dan weer terug naar Servie:)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.